Sonda szerokopasmowa
Jednym z rodzajów sond, który zostanie opisany w niniejszej części jako przykład typowej sondy, jest 5 mm sonda BBO Smart. Jak sama nazwa wskazuje, ta sonda jest przeznaczona dla użytkowników, którzy są zainteresowani analizą próbek zawierających różne jądra. Zakres częstotliwości X obejmuje zazwyczaj od 15N do 31P, w tym 19F.
Lewe złącze BNC oznaczono 2H (patrz poniższy rysunek) i jest wykorzystywane do przesyłania sygnału lock’u. Pozostałe dwa połączenia są związane z sygnałami 1H i jąder X i zostały odpowiednio oznakowane. Przewody wychodzące ze złącz BNC odpowiadających 1H, X i 2H podłączono do przedwzmacniaczy.
Przykład sondy szerokopasmowej
Sondy zaprojektowano tak, aby umożliwić kontrolowanie temperatury próbki NMR. Do kontroli temperatury próbki służy grzałka w połączeniu z linią transferową powietrza/N2. Termopara jest wykorzystywana jako termometr do monitorowania temperatury próbki. Wszystkie te urządzenia są przymocowane do podstawy sondy i są łatwo dostępne. Jednostka sterowania temperaturą (VTU), która znajduje się wewnątrz konsoli stale monitoruje odczyt termopary i wprowadza korekty mocy grzałki, aby utrzymać odpowiednią temperaturę.
Prawie wszystkie sondy o wysokiej rozdzielczości są wyposażone w cewki gradientowe, a złącze znajduje się z boku podstawy sondy.
W czarnej skrzynce u podstawy sondy znajdują się elementy do strojenia i dopasowywania. Służą one do precyzyjnej regulacji sondy w celu optymalizacji wydajności. Podczas analizy związku zostaje on wzbudzony sygnałami o określonej częstotliwości (częstotliwości rezonansowej). Różne jądra ulegają wzbudzeniu przez odmienne częstotliwości; strojenie oznacza korektę w obwodach sondy, dzięki czemu jej czułość jest największa przy odpowiedniej częstotliwości. Ponadto następuje dopasowanie sondy, dzięki czemu odbita (czyli stracona) zostaje możliwie najmniejsza część sygnałów wzbudzających i sygnałów FID. Zarówno strojenie, jak i dopasowywanie przebiegają interaktywnie, co oznacza, że nie można ich ustawić niezależnie od siebie.
Sondę należy dostroić i dopasować przy każdej zmianie próbki w magnesie. Każda cewka w sondzie zostaje dostrojona i dopasowana oddzielnie za pomocą procedury „atma” lub „atmm”, co opisano w części Strojenie i dopasowanie sondy.
Wymiana sondy wymaga jej ponownego podłączenia z przedwzmacniaczami.


