Załóżmy, że do rejestracji sygnałów wodoru wykorzystuje się spektrometr 600 MHz. Spektrometr został tak skonfigurowany, aby wartość BF1 wynosiła 600,13 MHz (w przypadku spektrometru 500 MHz wartość BF1 wynosi zazwyczaj 500,13 MHz, a dla spektrometru 400 MHz BF1 wynosi 400,13 itd.).

Jeśli parametr O1 został ustawiony na zero, wówczas: SFO1 = 600,13 + 0 = 600,13 MHz

W ten sposób środek widma znajduje się przy 600,13 MHz. Jeśli wartość parametru SWH ustawiono na 20 kHz, widmo powinno przypominać pokazane poniżej.

 

Z naszego hipotetycznego widma jasno wynika, że wszystkie sygnały NMR znajdują się przy końcu zakresu widmowego o wysokiej częstotliwości. Ponadto możliwe jest, że niektóre sygnały pojawiły się powyżej 600,14 MHz i znalazły się poza zakresem widmowym. Z tego też względu zostały odfiltrowane i nie są obserwowane. Aby sprawdzić obecność takich sygnałów, możliwe są dwie opcje:

W naszym przykładzie wszystkie wykryte sygnały znajdują się w obszarze 600,138 MHz i należy wyśrodkować widmo według tej częstotliwości.

=> SFO1 = 600,138 = BF1 + O1

=> 600,138 = 600,13 + O1

=> O1 = 0,008 MHz = 8 kHz

W związku z tym, jeśli częstotliwość przesunięcia O1 zostanie ustawiona na 8 kHz, okno zostanie przesunięte tak, aby wyglądało jak na rysunku poniżej.

 

Ponadto z powyższego rysunku wynika, że sygnały NMR emitowane przez protony w naszej hipotetycznej próbce zajmują tylko część zakresu widmowego. Dlatego zakres widmowy można zmniejszyć bez utraty istotnych danych. Jedną z zalet zmniejszenia parametru SW jest zwiększenie rozdzielczości widmowej. Wadą jest proporcjonalne wydłużenia czasu potrzebnego do pozyskania danych.

W części Wstępne informacje teoretyczne i terminologia podano, że przesunięcie chemiczne protonów rzadko przekracza 14 ppm. Odpowiada to wartości 8,4 kHz w przypadku spektrometru 600 MHz. Poniższy rysunek pokazuje widmo hipotetyczne wykreślone ponownie po zmniejszeniu przypisanej do parametru SWH wartości z 20 kHz do 8,4 kHz.

 

Należy zauważyć, że wartość parametru SWH użytą w konkretnym eksperymencie określa wyłącznie analizowana próbka i wymagana rozdzielczość widmowa. Wartość 14 ppm w przypadku widm protonowych gwarantuje wykrycie większości sygnałów protonowych. Jednak w celu szczegółowego zbadania konkretnego sygnału stosuje się znacznie mniejsze wartości SWH.

Poniższy rysunek ilustruje ogólne zasady wzajemnej zależności parametrów SFO1, BF1 i O1 (tutaj pokazano z nową próbką).