Company logo
Podręcznik dla początkujących użytkowników spektrometru Avance NEOSzukajIndeksSłowniczekSpis treściStrona główna
 
 
Wybór rozpuszczalnika
Gdy próbka zostanie dostatecznie oczyszczona i wysuszona, następnym krokiem jest wybór odpowiedniego rozpuszczalnika. Ponieważ deuter jest najczęściej wykorzystywanym jądrem do lock’owania, próbkę zazwyczaj rozpuszcza się w deuterowanym rozpuszczalniku (deuterowany rozpuszczalnik to taki, w którym znaczna część, zwykle ponad 99%, atomów wodoru została zastąpiona przez deuter). Powszechnie stosowanymi  rozpuszczalnikami deuterowanymi są benzen-d6, aceton-d6 i chloroform-d, ale dostępnych jest wiele innych rozpuszczalników. Do czynników, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze  rozpuszczalnika należą:
1.
Rozpuszczalność:  Oczywiście, im lepsza rozpuszczalność próbki w rozpuszczalniku, tym lepiej. Zwiększa to do maksimum zawartość próbki w objętości zapewniającej zwiększenie czułości eksperymentu. Duża rozpuszczalność jest szczególnie ważna, jeśli dostępne są tylko małe ilości próbki.
2.
Zakłócenia widma próbki przez sygnały rozpuszczalnika: Sam rozpuszczalnik będzie nieuchronnie wytwarzał sygnały NMR, które przesłonią pewne obszary widma. Te „piki pozostałości rozpuszczalnika” nie powinny pokrywać się z sygnałami próbki.
3.
Zależność od temperatury:  W przypadku eksperymentów przeprowadzanych powyżej lub poniżej temperatury pokojowej istotnymi czynnikami są również temperatury topnienia i wrzenia rozpuszczalnika. Ponadto rozpuszczalność próbki prawdopodobnie zmieni się w zależności od temperatury.
4.
Lepkość: Im niższa lepkość rozpuszczalnika, tym lepsza rozdzielczość eksperymentu.  
5.
Cena: Oczywistym faktem jest, że w przypadku rutynowych badań NMR, w trakcie których rejestruje się widma wielu próbek, ważnym czynnikiem jest cena rozpuszczalnika. Z reguły cena wzrasta wraz z liczbą deuterowanych atomów.
6.
Zawartość  wody: Prawie wszystkie rozpuszczalniki NMR zawierają śladowe ilości wody. Ponadto wiele z nich posiada właściwości higroskopijne (pochłania wodę z atmosfery), a zatem im dłużej są przechowywane, tym więcej wody zawierają. Obecność piku wody (HDO) pogarsza jedynie jakość widma NMR. Zawartość wody w rozpuszczalniku można znacznie zredukować, filtrując rozpuszczalnik przez środek suszący lub przechowując go na sitach molekularnych.
Wybór rozpuszczalnika dla danej próbki polega na znalezieniu kompromisu, biorąc pod uwagę różne zalety i wady każdego rozpuszczalnika. Informacje szczegółowe na temat określonych rozpuszczalników można znaleźć w Internecie.